Werkelijk succes is alleen te vinden in overgave aan de natuurlijke stroom van het leven

This post is also available in: English (Engels)

Onze wereld is gebouwd op het idee dat we natuurlijke stroom van het leven moeten fixeren. We hebben prioriteit gegeven aan het verstand en ons door dat verstand laten wijs maken dat alles dat mogelijk is ook moet gebeuren. We denken dat het mogelijk moet zijn om steeds hogere wolkenkrabbers te bouwen, om eindeloos zo veel mogelijk geld te blijven genereren, om telkens nieuwe technologieën uit te vinden om het leven makkelijker te maken. Om dit mogelijk te maken, moet elk mens elke dag op volle capaciteit presteren. We moeten vanaf het moment dat we op staan aan staan tot we in bed neervallen. We horen zestien uur per dag actief te zijn, en liever nog meer. Dit is het uitgangspunt waar de meeste bedrijven tegenwoordig mee werken, en dus ook de meeste mensen.

We worden geleerd dat als je succesvol wil worden dat je niet rustig aan kan doen. Je moet hard werken, altijd druk zijn en geen moment verliezen tot je eindelijk die top bereikt. Zolang we maar blijven produceren, blijven vernieuwen, dan komen we er wel.  Maar wat is nu eigenlijk die top? Dat is niemand duidelijk. Er is namelijk geen eindpunt. Er is altijd meer te behalen, verder te reiken. We leven in de illusie dat we ongelimiteerd kunnen creëren. We weten wel ergens dat het niet altijd zo kan doorgaan. Dat geven we alleen toe met grappen, of in de privacy van onze telefoon door een meme door te sturen. Het leeft in ons allemaal, het idee dat de wereld zomaar ineens kan instorten.

We zien het allemaal aankomen. Elke tiende film gaat over hoe de wereld aan haar einde komt. Het is een waarachtige mogelijkheid dat we onze eigen beschaving de afgrond in helpen. En toch gaan we door. We moeten tenslotte geld verdienen. We moeten onze overleving verdienen. De enige manier om dat te doen is elke ochtend opstaan en weer aan de slag gaan. Er lijkt geen uitweg te zijn, en die is er ook niet. We hebben een systeem gebouwd dat ons vastzet in een hamsterwiel. Er is geen ruimte voor een andere manier van leven buiten het system, want er zal altijd een behoefte zijn die we dan niet kunnen vervullen.

Er zijn zeker mensen die dat pad bewandelen. We noemen hen kluizenaars, zwervers, hippies. We vinden ze maar gek. Deze mensen moeten heel veel opgeven. Je kunt niet uit het systeem stappen er tegelijk nog in blijven. Je bent erin of eruit. Je kunt je burgerschap, geld, en alle zorgen die erbij komen kijken opgeven, maar je geeft dat ook alle voordelen die het biedt op. Sociale zekerheid, betrouwbare voedselvoorziening, toegang tot een veilig onderdak en de vele andere diensten die de wereld ons toekent. Het vergt enorm veel van een individu om zonder al deze assistentie te overleven, laat staan om grote voorspoed te creëren.  Ik weet dat het mij niet zou lukken. Ik heb het systeem verlaten tot zover ik kan gaan, maar ik merk dat ik bijzonder ver kan komen door juist op bepaalde vlakken nog mee te blijven doen. Ik geloof dus ook niet dat het enige alternatief op het voorverpakte leventje dat ons wordt aangeboden is om ons helemaal van de samenleving los te maken.

De samenleving waar we in leven is niet fundamenteel slecht. Geld laat ons eindeloos in cirkeltjes rennen, maar het stelt ons ook in staat om goederen en diensten over de hele wereld uit te wisselen. Het feit dat dit systeem, met al haar kunstmatige uitvindingen, bestaat, betekent dat het een natuurlijk fenomeen is, een geliefd en waardig onderdeel van het universum. En toch is er iets wat helemaal niet kloppend voelt. Ik geloof dat die kink in de kabel gevormd wordt doordat wij de wetten van de natuur negeren. De basis van ons universum is een tegenstelling. Leven en dood, Yin en Yang, links en rechts, boven en onder, in en uit. Alles is beweging. Dit is wat wij negeren met onze manier van leven: wat je omhoog gooit, komt ook weer naar beneden.

Bedrijven verwachten van hun medewerkers dat ze vijf dagen per week, acht uur per dag topprestaties leveren, met de uitzondering van vier weken per jaar vakantie die ze zelf mogen inrichten. Je zou denken dat ondernemers aan minder hoge eisen hoeven te voldoen, maar zij werken vaak nog harden om de competitie te kunnen bijbenen. Dit alles om de ideeën waar ons verstand mee komt uit te voeren en aan de onmogelijke verwachtingen die we onszelf voorhouden te voldoen. Het simpele feit is dat het verstand het hier volledig bij het verkeerde eind heeft. Het is vergeten om in verbinding te blijven met de natuurlijke stroom van het leven. Het houdt er geen rekening mee dat er wellicht een grens is aan wat we kunnen bereiken op deze manier. Zo blijven we deze planeet en alles wat er op leeft uitbuiten om onze ideeën te kunnen blijven uitleven.

Wat betekent dat voor elk van ons als individu? Ik geloof dat al heel belangrijk is om dit feit te erkennen. Om de wereld om ons heen met een kritisch oog te bekijken. Is het nu wel zo’n goed idee, hoe het er nu aan toegaat? Zo kunnen we gaan zien hoe slecht dit systeem eigenlijk functioneert. Geen enkele persoon is werkelijk gelukkig. We lijden allemaal onder de manier waarop de wereld nu in elkaar zit. We kunnen doen alsof er geen andere keuze is, dat dit nu eenmaal is hoe het werkt. Zelfs al zou dat zo zijn, verandert dat niet het feit dat de situatie zoals nu is onhoudbaar is. Op gegeven moment is het afgelopen. Als het geheel niet in elkaar stort, dan zullen in ieder geval de individuen die er onderdeel van zijn één voor één omvallen. We bevinden ons al in een epidemie van burnout, depressie en dergelijke aandoeningen. Vrijwel niemand is in staat om vol te houden wat er van ze wordt gevraagd.

Dit brengt mij bij het tweede wat we als individuen kunnen doen. Als je al tot zover hebt gelezen, dan vermoed ik dat je al stappen aan het zetten bent in onontgonnen terrein. Je bent je eigen weg aan het nemen en het leven volgens jouw eigen voorwaarden aan het inrichten, ofwel omdat je een sterk verlangen voelde of omdat je geen andere keuze meer had. Dit maakt jou een pionier. Een pionier begaat hun pad buiten de gebaande wegen. Ze vinden een nieuwe manier van leven die eer geeft aan onze natuur in plaats van deze uit te buiten. Alles wat jij doet, zeker als je helemaal niets aan het doen bent, is van levensbelang voor de toekomst die we samen aan het manifesteren zijn. Jij bent stappen aan het nemen in de nieuwe wereld. Het zijn misschien kleine stapjes, met wankele Bambi benen, maar het zijn wel zeker stappen in een richting waarvan er geen weg terug meer is. Deze erkenning wil ik je geven. Je bent niet alleen. Je bent onderdeel van een enorme beweging van mensen die een nieuwe manier van leven voor de gehele mensheid aan het initiëren zijn.

Het derde en laatste punt waar ik je op wil wijzen is dat ons succes onvermijdbaar is. Jouw succes is onvermijdbaar. De golf die waar we ons nu in bevinden is niet te stoppen. Dit betekent dat wat het ook is waar je mee bezig bent, dit is precies wat je te doen hebt. Je neemt precies de stappen op weg naar dat wat je zo hoopt te bereiken.  Of je dit nu kunt zien of niet, ik wil je vragen om zacht voor jezelf te zijn. Onze wereld leert ons dat we alleen kunnne bereiken waar we van dromen door harder te gaan en meer te doen dan we kunnen. We geloven hierdoor dat we ook deze onderneming van het creëren van een nieuwe wereld op die manier moeten aanpakken. Het tegengestelde is waar. In verbinding zijn met de natuurlijke flow betekent overgave aan eb en vloed zoals ze komen. Soms is er overvloed aan energie en krijg je heel veel voor elkaar. Soms is er helemaal niets. Dat niets duurt zo lang als het nodig is. Het is onderdeel van het proces. Het is geen falen, het is geen in elkaar storten. Het is herstel, voorbereiding, en simpelweg zijn.

Het Niets is een essentieel onderdeel van het Al. Het is (minstens) de helft van alles dat bestaat. Dit betekent dat wij vijftig procent van onze tijd mogen besteden aan niets. Vijftig procent van de tijd rusten we. Vijftig procent van de tijd falen we. Vijftig procent van de tijd zijn we in een slechte bui. Dat is de natuurlijke stroom van het leven. Het brengt ons van beweging naar stilte, van expressie naar ontvankelijkheid, van hoogtepunten naar dieptepunten. Buiten mijn raam verschijnt een regenboog terwijl ik dit type. Een prachtige demonstratie van wat er gebeurt wanneer de extremen van de natuur elkaar ontmoeten. Zonder deze extremen is er geen leven.

Deze extremen negeren is een geweldig experiment. Dit is wat we hier op aarde zijn aangegaan. Wat als we de natuur zouden negeren en gewoon doen waar we zin in hebben? Nou, hier zijn we. Kijk maar om je heen, dit is het. Het is buitengewoon interessant en wondermooi. We zijn hier allemaal gekomen om het te aanschouwen en ons te verbazen over wat er allemaal bereikt kan worden. We zijn hier ook om het experiment tot een einde te brengen. De tijd is gekomen om er een eind aan te breien. We zijn hier om de gehele mensheid terug te brengen in harmonie met de natuur, rustig aan, zodat de wereld niet hoeft in te storten om de balans te herstellen. Dit is de taak die we hier te volbrengen hebben, en die loopt niet van negen tot vijf. Om te slagen moeten we onze ideeën van wat succes is loslaten en onze eigen definitie vinden, die ons op stromende wijze toekomt. Het begint met vertrouwen hebben in onszelf en onze individuele stroom. Vandaaruit beweegt alles in het ritme van onze ziel.


Zou je dit verder willen bespreken? Laat een opmerking achter of stuur mij een bericht. Ik geef readings over ons individuele Human Design, waar we kunnen ontdekken hoe jouw individuele stroom precies beweegt en hoe je erop kunt afstemmen. Voor meer informatie hierover kun je mijn Readings pagina bezoeken.


TL;DR

Alles is continu aan het veranderen. We leven in een wereld waar we proberen te fixeren. Om elke dag hetzelfde te maken, zodat alles perfect kan zijn. Wanneer je het leven in haar natuurlijke vorm door je heen laat stromen, heb je te accepteren dat er zowel hoogte-, als dieptepunten zijn. 

2 reacties

  1. Zo waar Ariane, dit is precies maar dan ook precies hoe ik het leven momenteel ervaar. Ergens in december is er een knop omgegaan. Innerlijke rust viel als een zachte deken over me heen. Ik voel me geleid en laat me leiden. In de stroom. Niet meer er tegenin. Dank voor deze mooie resonerende woorden, ze versterken mijn ervaring, mijn visie en mijn pad!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.